Stolica Andaluzji
Miasto zostalo zalozone przez fenickich kolonizatorów w VIII w. p.n.e. W 206 r. p.n.e. osada zostala podbite przez rzymskiego generala Scypiona Afrykanskiego i nazwana Hispalis. Pózniej, za czasów Wizygotów osada zostala stolica najwazniejszej prowincji ich królestwa (461 r.).
Panowanie arabskie w Hiszpanii od 712 r. zostawilo slad na architekturze i klimacie miasta. W XI – XII w. Sewilla przezyla okres swietnosci.  Widok na katedre w Sewilii.
W 1248 r. zdobyta przez króla Ferdynanda III Swietego, podupadla, opuszczona przez mauretanskich mieszkanców. Wkrótce pózniej zostala druga stolica Kastylii, zwlaszcza za panowania Piotra I. W 1503 r. zalozono w Sewilli Casa de Contractacion de Indias zajmujaca sie administracja i handlem miedzy Hiszpania i koloniami. Pózniej w 1717 r. Casa de Contractacion zostala przeniesiona do Kadyksu. Mimo okresu upadku w drugiej polowie XVII i w XVIII w. miasto zachowalo charakter patrycjuszowski. Budowle miejskie i palace rodów arystokratycznych Andaluzji reprezentuja najswietniejsze tradycje architektury hiszpanskiego „Zlotego Wieku”. Z miastem zwiazane sa takie nazwiska jak: Cervantes, Velazquez, Murilla. W barokowej Sewilli uwodzil kobiety Don Juan, mieszkancem miasta byl cyrulik Figaro. Po wojnach karlistowskich miasto rozwijalo sie gwaltownie i pod koniec XIX stalo sie osrodkiem przemyslowym i ostoja republikanów w zacofanej, feudalnej Andaluzji. Wraz z Ronda i Kordoba , Sewilla jest kolebka nowoczesnej tauromachii, osrodkiem kultury flamenco i ojczyzna canto jondo, oryginalnego, niezwyklego typu muzyki i piesni.
|
Sewilla 
